Durante muchos años he sido un gamer. Y parece que desde que empecé a trabajar con el PC se terminaron aquellas horas nocturnas delante de una pantalla frikeando. Ahora cuando vuelvo a casa no me apetece pegarme con ningún aparato. No más configuraciones, no más jamadas de tarro. Solamente sentarme delante de una pantalla, si es que se tercia, y disfrutar.

Hace tiempo, por mi cumpleaños exactamente, me autoregalaba una Nintendo DS . Ya aquí resaltaba muchos de los juegos de nintendo emanan un nosequé que los hace especiales. Ahora vuelvo a lo mismo. El otro día, compré el Brain Training. Menudo bombazo. Todo el mundo en mi casa enganchado a los jueguecitos de marras. Mi madre también jugando a la DS, cosa nunca vista antes oiga. Una de las preguntas típicas por la mañana suele ser “que edad tienes?” en referencia a la supuesta edad cerebral que nos dice que tenemos el juego de marras.

Y dentro de poco asoma Wii, y de paso os recomiendo éste artículo de meristation. Podeis haceros una idea de lo que se puede avecinar.

wiimote
El mando de Wii, acelerómetros, giroscopios y demás incorporado

Y visto la revolución que ha supuesto la DS, combinando juegos 2D (en mi opinión, de los más divertidos que hay) junto con las nuevas formas de jugar (con la pantalla táctil), seguramente la Wii supondrá más o menos lo mismo. Y lo mejor de todo: a unos precios bastante asequibles para el público medio.

Hau da gauzak ondo egitea, poligonoz bakarrik ez da jokalaria bizi. Industria berriztatzen dagoena Nintendo izan omen da, eta urte askotan ikusgarritasun grafikoa izan da nagusi. Ea orain jolasteko era berri hauekin inor ez da kanpoan gelditzen.