Sinceramente, no sé cómo lo han conseguido. Una saturación de datos, de muertos, de crispación política, de conflictos bélicos, de pelotazos inmobiliarios, de gentucilla que pasea sus miserias por las tardes de las televisiones públicas… Salvo que alguien le dé la vuelta a las pirámides de Egipto, me parece que nada va a hacer que salga de mi condición de anestesiado.

Y valiéndome del símil informático, me parece que no voy a salir de mi sandbox, hasta que alguien me garantice que los procesos clave (IO, MM, etc) tienen una planificación equitativa.

Baina, beti bezala, itxaropenerako lekua badago. Dena ez dago galdua, eta lehen pasa zen bezala, berriz hitzegitea posiblea da. Ala ez?