Viajes


Dos nombres. Dos historias. Tan solo un nexo de unión: compartir algunos momentos de viaje en TGV con ellos. Dos ejemplos de variedad social de Euskadi.

Con el primero apenas intercambié unas palabras antes de subir al TGV. Hodei es joven, alto, de mirada tranquila. Difícil no identificarle como vasco tanto por su complexión física como por su vestimenta. Como cada viernes noche, iba de visita a París a un amigo que está en la cárcel. Cada viernes, TGV nocturno para ver a su amigo una hora, y de la misma, vuelta para Euskadi. Tiene que ser duro tener amigos en la cárcel. Y más tan lejos.

Gartzelan

Con Olga compartí la vuelta, desde Montparnasse hasta Bilbao. Mujer de estatura media, de unos 60 años bien entrados. Destaca por su cultura, por sus temas de conversación. Mujer comprometida en la época franquista con el movimiento feminista. De Bilbao, de pura cepa. Hablamos de mayo del 68, de la digitalización social, de Santiago Calatrava (arquitecto a quien ella admira), de la historia en general. Pero también de las reuniones de vecinos, de las obras en Bilbao, de los alcaldes de Bilbao, de Los pilares de la tierra… Fue una grata compañía.

Miguel Angel - Photo from flickr By Robert Scarth

En resumen, 4 días de vacaciones por París, muy bien aprovechados y con mucho turismo. Por fin, pude subir a Notre Dame y pasar una mañana entera disfrutando de la Catedral. Eskerrik asko Ido :-)

paris gargola

Hurrengo geltokia: egun atzuk pasa lagunekin, aste honetan Quebec-eko bizitaria daukagu!!!

Teach me again

No comments on this post, sorry :-)

Trondheim December

Panorámica de Trondheim. Imagen tomada de flickr

Finalmente, a mediados de marzo, me marcho 3 meses a Trondheim, Noruega. Mi trabajo irá, sobre todo, centrado en ingeniería de seguridad, en temas de detección temprana de vulnerabilidades.

A nivel profesional, ya es una pasada, porque voy a estar en uno de los centros de vanguardia europeos de seguridad informática, pero es que a nivel personal, va a ser increíble. Y no me refiero al frío que hace por allí ;-)

Trondheim es una ciudad eminentemente estudiantil. De hecho, iré a la residencia de estudiantes de la NTNU. Esto significa que voy a estar, en un ambiente juvenil, con una oferta cultural amplia (con conciertos heavies por doquier!), y con las ventajas de uso de gimnasios, instalaciones deportivas, etc.

Lana egiteaz gain pertsonalki gauza pilo ikasiko ditut. Aurten nire burua independizatu nahi nuen, eta honek aurreratu baino ez ditu egiten gauzak. Nork etorri nahi du bisitan?

Este fin de semana he estado en Tenerife, siendo el motivo del viaje un cursillo de vovinam. Hasta aquí nada fuera de lo normal, verdad? Pues no. El motivo del viaje relámpago a canarias era para poder estar en un cursillo impartido por el Maestro Patrick Levet. Tras 4 años practicando vovinam, y tras oír a compañeros y profesores sobre las cualidades del Maestro Levet, he podido comprobarlo por mí mismo.

Cartel curso vovinam

El viernes, día de llegada a Puerto de la Cruz, Tenerife, tuvimos un entrenamiento libre, pudiendo preguntar dudas, eficiencia de técnicas y pidiendo trucos para mejorar nuestra técnica, así como para mejorar la eficiencia en agarres, proyecciones, etc. Cada cierto tiempo, realizaba controles para observar cómo íbamos mejorando en aquello que estábamos practicando. Me tocó hacer un Long hổ quyền con los ojos vendados. Casi lo termino. Me quedé clavado en los dos últimos movimientos :-)

El sábado por la mañana hubo exámenes para algunos alumnos canarios. Felicitaciones, porque todos ellos aprobaron el examen.

Por la tarde tuvimos curso oficial, en el que estuvimos trabajando parte del programa oficial, así como técnicas de fuera de programa, para poder utilizar las técnicas del Vovinam en la calle. Básicamente eran aplicaciones de las técnicas en defensa propia y en momentos de peligro de la integridad física.

El Domingo por la mañana hubo otra vez curso, con la misma tipología que el día anterior: técnicas del programa oficial, y algunas enseñanzas del Maestro Levet. En este caso fue para la defensa de cuchillo.

Para poco más dio el viaje: sin haber terminado la sesión de por la mañana, tuvimos que marcharnos a coger el vuelo que nos trajera de vuelta a Bilbao, chaparrada incluída durante el viaje.

Es difícil enumerar las cualidades del Maestro Levet sin parecer unfanboy. Desde el punto de vista didáctico, tiene una pedagogía basada en la explicación razonada sobre su eficacia. Siendo la persona que introdujo el Vovinam en el estado español, se ve que está a años-luz del resto. La interiorización de las técnicas por su parte es total, así como su facilidad para enseñarlas.

Desde el punto de vista técnico, y bajo mi humilde opinión, se nota que lleva toda la vida practicando y que tiene un físico envidiable (especialmente notorio en los estiramientos sin forzar en los que parecía de goma).

En resumen, viendole ha sido comprender lo que hacemos. Hace entender lo que practicas y ves todo el movimiento fluído, en contraposición a nosotros, que parecemos robots, ejecutando una acción tras otra, pero sin entrlazar los movimientos en un todo. Es otro rollo.

Mención especial a la Maestra Danka Levet, que estuvo además corrigiendo nuestras posiciones, y resolviendo dudas dentro del propio seminario.

Para concluír, agradecer, en primer lugar, como siempre, al Maestro Pedro Ángel González la hospitalidad y haber estado pendiente en todo momento de nosotros: buscarnos un hotel, etc. Aunque pude agradecérselo personalmente, desde aquí quiero hacerlo otra vez. También agradecer a los profesores Sergio Mora, Miguel Fernández, Enri Mora, Toni Morales, y todos aquellos que estuvieron presentes su buen humor y seriedad en los entrenamientos. Nunca había estado en un curso con tanto nivel :-)

Apurka apurka, eta denborarekin hasi naiz gero eta zentz gehiago hartzen arte martzial honi. Asko falta zait, inolako dudarik gabe, baina horrelako kurtsoak behar dira ikasteko, beste era batean emateko klaseak baitaude.

Hurrengo kurtsorako irrikan nago!

Casi un mes sin escribir nada. Sin duda un mes que podría calificar como viajero.

En primer lugar, un viaje de por medio a Mallorca, por medio de un proyecto sobre e-turismo. Aprovechando para quedarme allí con un buen compañero de trabajo. Muchas risas y relax ese fin de semana. Eccelente!

Siguiente fin de semana, visita a París, donde Ido. Sin duda, el viernes 31 fue el día más intenso de los que recuerdo de este año. Llegar al trabajo, estar al 100% todo el rato para poder dejar unos asuntos de gestión de proyectos, y marchar en vuelo a parís, con un olvido y vuelta al trabajo de por medio. Viendo la carrera que decidiría el campeonato de F-1 hasta la anteúltima vuelta, celebrando el supuesto título ferrarista y la consiguiente decepción al día siguiente.

Ya el lunes de vuelta de París, pasadita por el médico. Tobillo jodido mediante. Llevando un mes y medio sin mejorar, era hora de ir al médico. El famoso piscinazo entrenando me ha dejado tocados un par de ligamentos. Vendaje tensoplast y a reposar. Lo que no he dejado reposar anteriormente el tobillo, me han obligado a reposarlo.

Coooosa que he aprovechado para cogerme unos días de vacaciones puesto que estaba Ido por aquí. Relax y siesteo. Mapacheando, que diría el-hombre-bajito-que-tiene-patillas-y-programa-con-vi. Mi panza es buena testigo de ello.

Esta semana, de revisor de papers de una conferencia y viajecito a Milano, con el proyecto SHIELDS.

Vueltan nago orain, etxean, Idori agur esan ondoren, jakinda 5 aste gehiago pasa beharko ditugula elkar ikusi barik. Aste oso ona pasatu dugu egia esan, eta errepikatzeko gogoz. Barkaidazue detaile handirik ez jartzea, baina batzutan bloga erabiltzen dut nire buruari aztarna batzuk uztearren, beste inori zeozer kontatu ordez

Ni siquiera el triplete de Alberto Contador cambia el buen fin de semana que he tenido. Y como siempre, con un plan atípico.

El sábado quedábamos unos cuantos ghostitos para zampar en Elorrio. Tuvimos una opípara comida, para no variar. Muchas gracias a Nando y Eva. Tras ello, estuvimos realizando perrerías máximas en el GTA4. La cara de determinado individuo disparando a inocentes civiles era todo un poema. En momentos como ése me alegré que debamos tener un permiso de armas y no estén al alcance de todo el mundo ;-) Tras la pertinente frikada, fuimos a dar una vuelta y sacar unas fotos de los paisajes bucólico-pastoriles que tiene Elorrio. Realmente bonitos.

Y a Gasteiz. Estuvimos dando unas vueltas por la capital, tomando unos pintxos etc. Con buena compañía, si señor. Y de paso, me encontré con mi patatamiga Nahia, colega de la uni, bilbaína de nacimiento y gasteiztarra de residencia.

Farre batzuk botatzeaz gain, Soniak esplikatu zigun nola ibiltzen den burtsak,eta zergatik montatu den delakoa. Ez ulertuentzat argiago jarri zigun, baina nik nire iritziarekin jaraitzen dut: aukerak, aukerak dira, eta ez dirua. Eta horregatik ordaintzeak gure ekonomia arriskuan jar dezakeela… Gehiegi niretzat.

Afortunadamente, al haber entrado cuatro en la retransmisión de sanfermines, la competencia está servida. A ver quién hace mejor despliegue.

san fermin 2008(c) foto de rtve

La misma batalla está en internet, porque ambas cadenas, cada una en sus respectivas web están retransmitiendo el encierro en streaming, tecnologías privativas de por medio :-S

Para los interesados os dejo el enlace de rtve y el de cuatro.

Ikusten dudan bakoitzean hara joateko irrikan nago. Jaiara bai, baina entzierroa egitea, eta zezenen aurrean korrika egitea izan behar du ikaragarria. Pena bat hainbeste mozkor egotea, bestela pentsatu barik joango nintzela. Agian urteren baten…

El título no es más que otra forma de escribir que he estado fuera, desconectado de (casi) todo. Por no mirar,ni las pepis que nos manda el tío Kepa.

Y que os voy a contar de la semana santa: este año me he quedado en Bilbo a celebrar. Sólo en casa, pero las celebraciones con la Komu. Una de autismo en su máxima expresión, reflexión e interiorización para volver con energías renovadas. Me ha venido de miedo.

La segunda semana desconectar (aún más) de todo. Jodiose el viaje a Madriz por el tiempo, y nos quedamos aqui vegetando. Mañana me parece que apenas voy a reconocer ni SHIELDS ni Composetour, ni nada que se le parezca. Sin acritud, que pocas ganas de ver a los frikones del curro ;-)

Gainera gaur ordu aldaketa. Goizago joan behar ohera, eta bihar… gogorragoa izango da. Hori bai bizitza espirituala berpiztu dut, azken aldi hontan homo faber bat baino ez nintzen.

(NOTA:Es una traducción del artículo escrito en euskera para la revista sustatu)
Google Developer Day 2007, Madrilen

Desarroladores. tanto Microsoft como Google se han dado cuenta que estos son los actores principales de la internet de nueva generación. Solamente de este modo puede entenderse tanto el nuevo Popfly de Microsoft o la
API de Google y el editor de mashups. Que cualquiera pueda hacer mash-ups nuevos, siendo las ideas el único límite.

A las 11 era la convocatoria. Con desayuno primero (demostrando que han interiorizado bien la cultura estatal), empezaron con las txarlas. Presentaron la aplicación de nombre Gears, para posteriormente pasar al editor de mash-ups. e preguntaba a mí mismo que si empezaba así, como debía terminar el día. Las espectativas las tenía por las nubes

Pasaba el día y las txarlas también. Y cambió la primera impresión. Por un lado, el grupo que fuimos de tagzania tenemos conocimientos avanzados de mapas, y las txarlas que escuchamos nos parecieron muy iniciales. Apenas un par de nuevas funcionalidades y ya. Pocas cosas como para saciarnos. Con los talleres de la tarde nos pasó algo parecido, haciendo que perdiérmos interés.

A esto hay que sumarle a que tuvieron problemas con las conexiones en directo tanto con Londres, como con la de California. O se alargaba o hubo cambios de ponentes, dejándonos con la miel de ver a los creadores de Google, y viendo de nuevo la misma charla, pero impartida por otro ingeniero de Google.

Así y todo, Google está empezando a coger demasiada pinta a Microsoft. Nosotros, con nosotros, para nosotros. Se están haciendo tan grandes, que toda tu infomación ha de pasar por ellos. Y esa dependencia no me gusta nada. Todos esos datos, información, etc, ha de pasar y estar alojada en sus servidores, dándoles un poder demasiado grande, en mi opinión.

Me parecen necesarios estos movimientos de márketing, pero lo de ayer me pareció hasta obsceno. Cogieron el Palacio de congresos de Madrid, nos dieron de desayunar, comer, cenar y beber (cubatas incluídos) a unas 300 personas. Personalmente me lo tomé como una demostración de poder.

Eso sí, tienen mérito porque ellos mejor que nadie han sabido por donde iba el mundo informático, y han sabido amoldarse a él. Se han basado en estándares, en programación sencilla y una apariencia limpia. Han sabido responder a las demandas de los desarrolladores y de la comunidad de internet, aunque no me haga demasiada gracia

Y también hubo regalos. Helicóptero incluído.

Cuando satán con forma de circulitos de colores te da una invitación, hay que cogerla, no?

Josu y yo, como parte de tagzania, vamos al Google Developer Day 2007, en Madrid. Luistxo y Gari, estarán simultáneamente, en el Google Developer Day de Mountain View.

Auskalo zer aurkituko dugun. Alde batetik, nik uste high-level aurkituko dugula, baina auskalo. Enpresen arteko topaketa hauek askok erabiltzen dute harremanak baino ez egiteko. Eta ikasteko gogoekin noa!

Next Page »